Jako nauczyciel
przedszkola na co dzień dokonuję oceny własnej pracy, diagnozuję potrzeby
dzieci i rodziców, porównuję programy, itd. Wiedza teoretyczna jak i ta płynąca
z bezpośredniego uczestnictwa w życiu codziennym daje mi możliwość dostrzegania
i rozwiązywania problemów edukacyjnych oraz obserwowania własnej praktyki.
Zastanawiałam
się, jaka metoda mogłaby służyć mi w pracy, w poznawaniu coraz to nowej
rzeczywistości edukacyjnej. Spośród wielu dróg poznania za najbardziej
adekwatną uznałam Badanie w działaniu.
Stanowi ono
jeszcze nową jakość w naukach pedagogicznych i jest mało znane. Można je
określić, jako podstawową procedurę radzenia sobie z konkretnym problemem
dostrzeganym w naturalnych sytuacjach. Owa procedura polega na ciągłym i
bezustannym rejestrowaniu faktów \w danym okresie i za pomocą różnych technik\
tak, aby wynikające z tego informacje mogły być od razu zastosowane do
rozstrzygnięcia problemu, jego modyfikacji czy też wprowadzania zmian. Przynosi
to niewątpliwie korzyści, jednocześnie i poznaniu i praktyce. Na podkreślenie
zasługuje fakt, ze taka forma samorefleksyjnego badania podjęta przez
nauczyciela daje możliwość obiektywnego spojrzenia zarówno na swoje działania
edukacyjno-wychowawcze, swoje pojmowanie tych praktyk jak i sytuacji, w których
one przebiegają. Ważna jest tu umiejętność stawiania pytań, szukania na nie
odpowiedzi, krytyczne spojrzenie na „nowości”, ale też skłonność do
zastanawiania się nad sobą i nad wychowankiem. Refleksyjność i namysł wysuwają
się na plan pierwszy, są wyrazem rozwoju nauczyciela i stanowią o specyfice
jego zawodu. Badanie w działaniu wymaga osobistego zaangażowania jednego
nauczyciela lub grupy nauczycieli, planowania i wdrażania nowych rozwiązań z
równoczesną analizą wyników.
Postępowanie
nauczyciela przebiega następująco:
1- 1- Identyfikuję sytuację
edukacyjną, która budzi moje zainteresowanie lub niepokój,
2- 2- Planuję kolejne
czynności zmierzające do rozwiązania problemu wraz z wykonaniem pierwszego
kroku, rejestracją i oceną działania,
3- 3- Wprowadzam korekty do
planu na drodze dokonanej ewaluacji i podejmuję kolejne kroki.
Tak też powstaje
„spirala” cyklicznie powtarzających się czynności, w którą mogę wplatać nowe
projekty, nowe elementy i stawiać nowe pytania.
Po raz pierwszy
wykorzystałam „badanie w działaniu”, gdy prowadziłam grupę integracyjną.
Zauważyłam, że w procesie integracji ważną rolę pełnią rodzice dzieci
niepełnosprawnych. Obserwując ich poczynania, szczególnie matek, zadałam sobie
pytanie:
-Jaką rolę
pełnią matki w procesie rewalidacji dziecka niepełnosprawnego w przedszkolnej
grupie integracyjnej?
I to właśnie
stało się tematem mojego „badania”.
Pierwsze
kontakty z matkami skłoniły mnie do pewnych przemyśleń. Szczególna rola matek
dzieci niepełnosprawnych polega na uzdolnieniu ich do funkcjonowania w
społeczeństwie i udzielanie im pomocy w przekraczaniu wielu barier. Wyrazem
tego jest integracja przedszkolna dzieci. Myślę, że efekty pracy rewalidacyjnej
uwarunkowane są aktywną postawą obojga
rodziców wobec swoich dzieci. Moją szczególną uwagę skupiły dwie matki, których
postawy były krańcowo różne: jedna - bardzo zaangażowana, druga - bardzo
bierna. Zadałam sobie wówczas trzy pytania: Co wiem? Czego się dowiedziałam? Co
muszę zrobić?
v
v Wiem, że mój dobry
kontakt z matką to połowa sukcesu,
v
v Przede mną dużo pracy,
aby wspierać matki w wychowaniu i prowadzeniu rehabilitacji
v
v Muszę wypracować system
porozumiewania się z matkami i rozbudować dla nich szeroko pojętą pomoc.
Określiłam cele,
jakie chcę osiągnąć i plan działań a następnie dla moich potrzeb przyjęłam trzy
cykle badania:
Uzyskiwane w
toku badania informacje były przedmiotem dyskusji zaangażowanych w nie osób,
stały się inspiracją do doskonalenia własnej praktyki oraz do tworzenia nowych
sytuacji sprzyjających bogaceniu relacji matka - dziecko.
Uważam, że
zastosowanie tej procedury ułatwiło mi codzienną pracę. Przyczyniło się również
do zgromadzenia i wyjaśnienia informacji o nowym zjawisku edukacyjnym, jakim jest
integracja. Ponadto pozwoliło mi na zastosowanie efektów mojego poznania
ukierunkowanych na rzeczywiste zmiany.
Bibliografia:
M.
Czerepaniak-Walczak:
Autor: Małgorzata Bartyska
Projekt
i wykonanie strony Renata Wiśniewska